Ania i Tomek · 5 lat

Spóźniłaś się dwadzieścia minut, a ja i tak czekałem na molo. Gadaliśmy do zachodu słońca.

Mówiłaś, że to „krótki spacer”. Sześć godzin później wiedziałem już, że z Tobą pójdę wszędzie.

Czerwony pociąg, śnieg po horyzont i Twoja głowa na moim ramieniu przez cztery godziny.

Najlepsza pizza w życiu, za dużo kroków dziennie i obietnica, że jeszcze tu wrócimy.

Grzane wino, światełka wszędzie i karuzela, na którą namówiłaś mnie trzy razy.

Bez muzyki, na środku tarasu. Ludzie patrzyli, a my tańczyliśmy dalej.

Pięć lat po pierwszej randce. Najlepsze „tak”, jakie usłyszałem.

Trzęsły mi się ręce przy obrączkach. Twoje ani trochę.